|
"Ciało jest fizycznym aspektem osobowości, a ruch czyni tę osobowość widzialną". M. Starks Whitehouse
Czym jest Psychoterapia Tańcem i Ruchem?
(Używamy także oryginalnej, powszechnie stosowanej nazwy DMT-Dance Movement Therapy)
Metoda ta jest psychoterapeutycznym wykorzystaniem ruchu i tańca. Klient uczestniczy w kreatywnym procesie prowadzącym do poznawczej, emocjonalnej, fizycznej i społecznej integracji. Psychoterapia tańcem i ruchem opiera się na założeniu, że w ciele człowieka zawarta jest jego cała historia, osobowość i stan emocjonalny i przez ciało może się zmienić, uzdrowić. Metoda ta jest wykorzystywana z sukcesem zarówno w pracy z osobami cierpiącymi na różnego rodzaju zaburzenia, jak również w pracy z ludźmi zdrowymi, którzy chcą rozwijać i coraz pełniej wyrażać siebie.
Na czym bazuje Psychoterapia Tańcem i Ruchem?
Psychoterapia Tańcem i Ruchem jako osobna profesja powstała około 1940 roku na terenie Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Należy do nurtu terapii poprzez sztukę. Obejmuje teorię, metody i wiedzę o jednostce, grupie oraz prace w obszarach komunikacji niewerbalnej, psychologii rozwojowej i analizy ruchu
Co umożliwia Psychoterapia Tańcem i Ruchem?
Ruch pomaga przygotować się do werbalnej komunikacji trudnych emocji, jak również zrozumieć nieświadome uczucia, które były wyparte, ale wciąż istnieją w ciele. Ruchu pomaga zintegrować stany emocjonalne, pobudza wyobraźnię i daje możliwość tworzenia i przeżywania nowych doświadczeń. Poznanie ciała i otworzenie się na to, co dzięki niemu się odczuwa, może być sposobem na poznanie różnych aspektów samego siebie. Może również zwiększyć dostęp do pełniejszego odczuwania, wyrażania emocji i wykorzystania swoich możliwości. Poprzez ruch stopniowo zaczynają się zmieniać emocje, pojawiają nowe doświadczenia, które przenoszą się z płaszczyzny ciała na emocje i relacje.
W jakich sytuacjach może być pomocna Psychoterapia Ta?cem i Ruchem?
Wtedy gdy ktoś:
- zwykle unika wyrażania uczuć albo wyraża swe emocje używając nieadekwatnych słów
- doświadcza uczuć w sposób tak przytłaczający, że wyrażanie ich słowami staje się niemożliwe
- problemy swe odzwierciedla w sylwetce ciała, w trudnościach w poruszaniu się
- doświadcza stałych napięć czy zablokowania pewnych części ciała
- ma kłopoty związane z zaburzonym obrazem własnego ciała
- doświadcza niemożności bliskości, kontaktów fizycznych czy zaufania
- doświadcza trudności emocjonalnych, wewnętrznych konfliktów czy dużego stresu
- chce poprawić osobiste umiejętności w porozumiewaniu się,
W jakich zaburzeniach, chorobach korzysta się z Psychoterapii Tańcem i Ruchem?
Metodą psychoterapii tańcem i ruchem pracuje się zarówno z dziećmi, dorosłymi i osobami starszymi.
Grupowo i indywidualnie. Skorzystać mogą m.in. osoby, które cierpią na:
- nadpobudliwość psychoruchowa
- autyzm
- zaburzenia lękowe i depresyjne
- nerwice
- zaburzenia jedzenia ( anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się)
- zaburzenia osobowości
- choroby psychiczne (schizofrenia, mania, depresja)
- uzależnienia
- SM, choroba Parkinsona, choroba Alzhaimera
- choroby onkologiczne
- epilepsję
- upośledzenie lekkieprzechodzą w życiu kryzys, są w żałobie
Jak wygląda sesja Psychoterapii Tańcem i Ruchem?
Sesja ma przebieg podobny do werbalnej sesji psychoterapeutycznej z tą różnicą, że podczas sesji posługujemy się przede wszystkim językiem ciała.
Zazwyczaj sesja zaczyna się fizyczną rozgrzewką, podczas której pojawiają się tematy do dalszej pracy. Pracuje się z nimi poprzez różne doświadczenia ruchowe proponowane przez terapeutę (samodzielne, w parach, w grupie). Można pracować z muzyką lub w ciszy, która pozwala na odnalezienie własnego rytmu. Podczas sesji jest również miejsce na komunikację słowną. Po doświadczeniu ruchowym terapeuta zaprasza do refleksji na temat siebie, tego co się wydarzyło podczas ruchu i zastanowienia się, jak można przełożyć je na codzienne życie.
Cała sesja jest podsumowywana w ruchu lub werbalnie.
Jakie techniki stosuje się na sesjach Psychoterapii Tańcem i Ruchem?
Terapeuta tańcem i ruchem może czerpać inspiracje z różnych technik ruchu i tańca. Są to:
- improwizacje
- ruch autentyczny
- Body mind centering
- wizualizacja w ruchu
- prace z rozwojowymi wzorcami ruchowymi
- doświadczenie różnych jakości ruchu
- tańce w kręgu
Podczas psychoterapii nie ma nauki sekwencji tanecznych. Stąd wcześniejsze doświadczenie taneczne nie jest potrzebne. Ważne jest wsłuchanie się we własne ciało i pozwolenie mu na ruch, który będzie prawdziwy, a nie ładny.
|